Şehidimiz Rahat uyu.
Çile bitti, keder bitti,
Yol Bitti.
Gel gör ki, Yüreğimize,
Ateş düştü, alev düştü, kor düştü.
Şimdi zorlu çetin bu yollarda,
Alp eren kardeşlerin,
Ülkücü kardeşlerin,
Yalnız kurtlar gibi,
Garip düştü.
Ah Muhsin başkanım ah...
Bu ayrılığa söz yetmez,
Kelimeler kifayet etmez.
Acımız derinde, çok derinde.
Acımız taht kurmuş
kalbimizin merkezine.
Acı haberin ulaşınca Türk İllerine,
Gam kasafet büyüdü, çığ oldu.
Ne yapmalı, ne etmeli,
Nerelere gitmeli.
Bu acı, bu keder, nasıl dindirilmeli.
Ağlamak,
Çağlayarak ağlamakta kifayet etmiyor.
Anılara gömülmek, hatıralara sarılmak,
Avunmak...
Mamak deyince aklımızda Sen,
Kar deyince, tipi deyince yine sen.
İşkence, elem, keder deyince;
Zor yokuşlu yollar,
Virajlar, her türlü çetin dönemeçler,
Ve tüm zorlukları, acıları kalbine gömen,
Dik duruşundan taviz vermyen,
İsyan etmeyen,
Hakka yönelen bir Sen...
Vatan deyince aklımızda sen,
Bayrak deyince ruhumuzda sen,
TÜRK-İSLAM Ülküsü deyince yine sen...
ALPERENİMİZ, YİĞİDİMİZ, ÖNDERİMİZ,
Veda ediyorsun, şimdi bizlere
Tüm sevenlerine elveda diyorsun.
Gidiyorsun Cennet Mekanına...
Hakkın çoktur üzerimizde biliyorum,
Her ülkücü kardeşinde izin var,
Eserin var, emeğin var.
Bu Vatanın Dağında, taşında,
Her adımında,
Gölgen dolaşıyor...
Hakkın çoktur bu Milletin üzerinde...
Hakkını Helal et Alperenim, Şehidim,
Helal et hakkını korkusuz liderim.
Cennet köşküne otur şehidim,
Ruhunun acısını dindir yiğidim.
Allah dostu, Can dostu, insan dostu,
Karlar, tipiler, çetin yollar kalktı.
Acılarını şimdi dindir yiğidim,
Ruhunu zikir halinde dinle yiğidim.
Üşüyorum diyodun,
Her Alp Eren gibi sen de üşüyordun.
Hakka yolculuk varmış; Vakit geldi.
Soğuk gitti, tipi gitti, kar gitti.
Şimdi artık; Cennet Mekanında
Isın Şehidim....
