EY KOCA REİS...

Zindanlardan çıktın, özgürlüğe kavuştun,
Korkmak mı? Dedin, hep güldün savuştun,
Zalimin nezdinde sen bir avuçtun,
Görülmeyen birliğini gör Koca Reis.

Edebalı, Fatih’im, Yavuz’um dur atan,
Tek bir sevdan vardı, milletle vatan,
Şehitlerdir bayrağa al rengini katan,
Yakışmaz mı? Hilale gül Koca Reis.

Sonsuzluk dedin sahibine ulaştın,
Keş Dağı’nın yamacına yüzükoyun uzandın,
Duyunca yüreklere kor oldun düştün,
Oldu bak yorganın kar Koca reis.

Üşüyorum dedin, bak yaktın içimi,
Kalmadı takatim titrettin dizimi,
Pınar ettin akıttın bak gülen gözümü,
Koyaklar seni bekler, dur Koca Reis.

Akıttın içime yaşı, bak kalmadı gözümde,
İman yüreğinde, nur sanki yüzünde,
Ağlamak mı? Yook Türk’lüğün özünde,
Rahmeti Rahmana var Koca Reis.

Sen ki yiğidim, Fidan ananın emaneti,
Özünde var iman-ı islamın edebi,
Bak içtin işte şerbet-i şehadeti,
Cennet-i alayı gör Koca Reis.

Hamzalar, Aliler bak seni bekler,
“Hoş geldin güzel adam, hoş geldin” derler,
Taceddin de açılır sana, en güzel yerler,
Akif’in dergahına gir Koca Reis.

Kabrin genişler, nur dolar mekanın,
Sorar melekler, rabbin kim, neydi kitabın?
Bilirsin, inşallah tamdır imanın,
En güzel cevabı ver Koca Reis.

Rızkın cennette, hurma dalında,
Yıkanır bedenin, Kevser suyunda,
Ölmezmiş şehitler hak dava yolunda,
Peygamber şefahatine er Koca Reis.

Davan davamız, yolun yolumuz,
Sensiz kırık olsa da kanadımız kolumuz,
İman ettik, elbet ölümdür sonumuz,
Muhammed’e komşu ol EYY! KOCA REİS.

“Allah rahmet eyleye…”

Sabri KÖR
15 Nisan 2009
YOZGAT

Bu haber 18/04/2009 tarihinde eklenmiştir.